کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در صنعت گردشگری -۳

کاربردهای عمومی سیستم اطلاعات جغرافیایی در برنامه ریزی گردشگری

سامانه های اطلاعات جغرافیایی میتواند در جهت برآورد نیازهای مختلف اطلاعاتی، برآورد شاخص و به طور کلی کمک به برنامه ریزی، پایش و ارزیابی فعالیت گردشگریی به کار رود. ویژگی منحصر به فرد سامانه های اطلاعات جغرافیایی در زمینه امکان بهره گیری از داده های متنوع نقشهای و جدولی است که سایر سامانه های به ظاهر مشابه همچون سامانه های طراحی به کمک رایانه، سامانه های پردازش تصاویر ماهوارهای وسیستمهای گرافیکی فاقد این توانایی اند. بدیهی است که این توانایی، امکانات بسیار وسیعی را در اختیار برنامه ریزان و گردشگران قرار میدهد تا بتوانند برنامه ریزی خود را انجام دهند. برنامه ریزان از این توانایی و امکان برای شناخت کاستیها و نقاط ضعف احتمالی و همچنین بررسی روند تغییرات به منظور برنامه ریزی برای بهبود شرایط و توسعه فعالیتهای گردشگریی استفاده میکنند. در حالی که متقاضیان سفر برای شناخت ویژگیهای مختلف مقصد سفر خود و راه های رسیدن میتوانند از این سامانهها استفاده کرده و متناسب با آن برنامه ریزی لازم را انجام دهند.

جدول 3 – توانمندی های GIS و کاربرد آن در گردشگری

توانمندیهایکاربردی GIS

پرسشهایاساسیکه GIS پاسخمیگوید

کاربرددر گردشگری

ورودداده،ذخیره سازیو دستکاری

 تولیدنقشه

مدیریتویکپارچه سازی  پایگاهداده

پرسوجووجستجوی داده

تحلیلفضایی

مدلسازیمکانی

پشتیبانتصمیم گیری

مکان

چهچیزیاست در؟

فهرست برداریازمنابع گردشگری

موقعیت

کجاست؟

شناساییمناسبترین مکانبرایتوسعه

روند

چهچیزیتغییر کرده؟

سنجشاثراتگردشگری

مسیریابی

بهترینمسیر کداماست؟

مدیریتبازدیدکننده /جابجایی

الگو

الگوچیست؟

تحلیلروابطبیناستفاده ازمنابع

مدلسازی

چهمیشود اگر؟

ارزیابیاثراتبالقوه توسعهگردشگری

اندازه گیری

گاهی لازم است کاربر یا متقاضی گردشگری فاصله بین محل زندگی خود با مقصد مسافرت خود را بداند که در این حالت با بهره گیری از توابع سامانه، امکان بازیابی فاصله بین دو نقطه با واحدهای مختلف اندازه گیری طول وجود دارد. در مواردی لازم است به جای اندازهگیری فاصله، مساحتهای پیرامون یک نقطه بازیابی شود تا بتواند محدوده شعاع عملکردی را نشان دهد.

تعیین حاشیه یا حریم برای پدیده های گردشگری

از جمله موضوعات مهم برای برنامه ریزی مناطق گردشگری شناسایی مناطقی است که به صورت بالقوه شرایط لازم را داشته ولی به لحاظ وجود برخی مخاطرات محیطی همچون سیل و زلزله محدودیتهایی دارند. برای شناسایی نواحی مخاطره آمیز لازم است حریمی را پیرامون آنها ترسیم کرد، به همین منظور از توابع تعیین حریم استفاده میشود.

این توابع توانایی ترسیم حریم پیرامون یک نقطه، خط و یا یک چند ضلعی را دارند؛ مثلاً میتوان در پیرامون رودخان هها، بستر یا حریم سیلابی را مشخص کرد که در صورت الزام به استقرار فعالیتهای گردشگری، اجباراً باید برخی ملاحظات را انجام داد.

01

با تعیین شعاع عملکرد یک جاذبه گردشگری حریمهای مربوط به یک نقطه از شکل هندسی دایره برخوردار میشوند. نکته مهم در محاسبات حریم پدیدهها، اندزه گیری مساحتهای درگیر در حریم مربوط است و متناسب با آن حریمهای تعیین شده، جدولهای توصیفی مربوط نیز به صورت خودکار شکل میگیرد .

نویسندگان: دکتر مهدی مدیری، مهرداد کرمی، سهند بنی کمالی

1 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *