تصمیم گیری قطعی و فازی در مکانیابی پارکینگ های عمومی طبقاتی – بخش اول

چکیده

انتخاب محل پارکینگ های طبقاتی یکی از مسایل کلیدی در مادرشهرهایی همچون تهران می باشد. این مشکل می بایست با توجه به یک سری از معیارها بررسی گردد. هدف اصلی این تحقیق تعیین مکان های مناسب برای در تاسیس پارکینگ های طبقاتی با استفاده از متد فازی در محیط GIS منطقه یک تهران است . برای دستیابی به این هدف، پارامترهایی همچون فاصله از مراکز جذب سفر، فاصله از راه های دسترسی و مسیرها، قیمت زمین، کاربری مناسب برای تاسیس پارکینگ و سایر پارامترها بکار گرفته شدند. نتایج حاصله نشان دادند که در روش OWA با حالت ریسک کم و دارای مقداری توازن در بین سایر حالت های ممکنه بهترین نتیجه هم از نظر تناسب توزیع مکانی در سطح منطقه و هم از نظر مطلوبیت بدست آمد. در این حالت 6239 مترمربع از مساحت محدوده مورد نظر به عنوان بهترین نواحی برای تاسیس پارکینگ های طبقاتی انتخاب گردیدند.

واژگان کلیدی : پارکینگ های شهری، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) تصمیم گیری قطعی، تصمیم گیری فازی (OWA).

مقدمه

مکان یابی و احداث کاربری های مختلف شهری مثل پارکینگ های عمومی از نیازهای اساسی شهرهای امروزی بویژه شهرهای بزرگ می باشد که در راستای رفاه و آسایش شهروندان و حل مشکلات شهرها انجام می شود . چنانچه این عمل بدون توجه به تأثیر و تأثر و روابط متقابل بین کاربر ی ها صورت گیرد ممکن است که نه تن ها از مشکلات موجود نکاهد، بلکه خود باعث مشکلات عدیده و مسائل حل نشدنی دیگری نیز شود .لذا ضرورت دارد که تمامی عوامل مرتبط با مسئله مورد نظر مورد مطالعه و توجه جدی قرار گیرد .

در محدوده مورد مطالعه که در منطقه شمیران تهران واقع شده و شامل میدان تجریش و میدان قدس و محدوده های پیرامون آنها می باشد (شکل 1) ، گران بودن و محدودیت ز مین، وجود بافت های سنتی و ارزشمند و اجرا نشدن و یا غیر قابل اجرا بودن طر ح های تفصیلی در زمینه معابر، بافت جدید شهری را متأثر ساخته و طرح های ساماندهی شبکه معابر را تحت الشعاع قرار داده است که نتیجه آن ترافیک کنونی منطقه می باشد. مشکلات مربوط به توقف های حاشیه ای و پراکندگی نامناسب، غیراصولی و ناکافی پارکینگ ها نیز این مسئله را شدت بخشیده است. از دیگر مشکلات و تنگناهای این منطقه می توان به ضریب بالای مالکیت اتوم بیل و مسافرت با خودروهای شخصی، کمبود پارکینگ، عدم امکان سرویس دهی مناسب معابر به جمعیت زیاد منطقه به دنبال پتانسیل گردشگری و ساخت وساز بی رویه و تمایل به سکونت در آن، بن بست بودن شبکه معابر و محدود بودن مسیرهای ورودی به آن اشاره کرد که در نتیجه آن، این منطقه به یکی از مناطق پر ترافیک شهر تهران تبدیل شده و یکی از گره های ترافیکی تهران در آن واقع شده است.01 thumb تصمیم گیری قطعی و فازی در مکانیابی پارکینگ های عمومی طبقاتی   بخش اول

شکل 1- محدوده منطقه مورد مطالعه

در منطقه فوق واطراف آن که ترافیک منطقه موردمطالعه را متأثر می سازد، وجود مراکزی با جذب سفر بالا همچون مراکز تجاری، اماکن گردشگری (مثل توچال ، دربند و درکه)، موز ه ها و مناطق توریستی( مثل کاخ های سعدآباد، نیاوران و صاحبقرانیه )، اماکن زیارتی(همچون امامزاده قاسم و امامزاده صالح) و دیگر مراکز جاذب سفر، استفاده از پارکینگ های طبقاتی را اجتناب ناپذیر ساخته و دستیابی به ضوابط طراحی این گونه پارکینگ ها را الزامی می سازد. استفاده از پارکینگ های طبقاتی می تواند مشکلات ترافیکی را کاهش داده و گردش صحیح اتومبیل به دنبال محل پارک را موجب شود و حرکت خودرو ها را در شهر منظم نماید . همچنین صرفه جویی در مصرف سوخت و کاهش آلودگی هوا را به دنبال داشته باشد.

دراین تحقیق با دخالت دادن معیارها و فاکتورهای مهم و موثر در مکانیابی پارکینگ در منطقه و با استفاده از روش های تصمیم گیری قطعی (مثل بولین) و فازی (مثل میانگین گیری وزنی)درجه ای، محل های مناسب برای پارکینگ های عمومی طبقاتی در سطح محدوده مورد مطالعه مکانیابی و پیشنهاد شده است.

مواد و روشها

داده های مورد استفاده

داده های نقشه ای: در این تحقیق از نقشه 1 : 2000 شهری منطقه مربوط به سال 1374 برای استخراج لایه های مربوط به مراکز جاذب سفر، معابر، کاربری های مناسب و نامناسب برای احداث پارکینگ و هزینه تملک زمین استفاده شده است . در ضمن برای آماده سازی لایه مربوط به فاصله از گسل ها از نقشه 1 :50000 روراندگی ها و گسل های تهران تهیه شده توسط مهندسین مشاور بافت شهر استفاده شد.

تصویر ماهواره ای: در تحقیق حاضر از تصویر ماهواره ای آیکونوس تهیه شده در سال 1384 برای بررسی و کنترل نقشه ها 1: 2000 و نیز زمین مرجع کردن نقشه گسل ها استفاده گردید.

داده های آماری : در این تحقیق از نمودارهای تولید پارکینگ تهیه شده برای شهر تهران در تخمین میزان تقاضای پارکینگ استفاده گردید. این نمودارها که توسط پوراسماعیل ( 1375 ) برای شرایط شهر تهران تهیه شده اند، جهت استخراج فضای پارکینگ مورد نیاز کاربری ها مورد استفاده قرار گرفتند.

استخراج میزان نیاز به پارکینگ

برای مشخص کردن نیاز به پارکینگ در منطقه مطالعاتی ابتدا بایستی میزان عرضه و تقاضای پارکینگ را به طور جداگانه محاسبه نمود . پس از برآورد این دو فاکتور، با تفریق تقاضای پارکینگ از عرضه پارکینگ، نیاز به پارکینگ در منطقه مشخص می شود . تقاضای پارکینگ تعداد پارک کننده هایی می باشند که جذب یک کاربری خاص می شوند. در این تحقیق برای تعیین میزان تقاضای پارکینگ از روش تولید پارکینگ (Parking Generation) استفاده شده است . منظور از عرضه پارکینگ نیز مشخص نمودن امکانات پارکینگ در هر ناحیه ترافیکی است .

میزان عرضه را می توان بر حسب تعداد خودروهایی که می توانند به طور بالقوه از مکان های پارکینگ استفاده نمایند، بیان نمود . این مکان ها شامل پارکینگ های حاشیه ای و غیر حاشیه ای از انواع مختلف مثل طبقاتی و غیره و پارکینگ های خصوصی، دولتی و عمومی می باشد.

با مشخص نمودن مناطقی که پارکینگ باید ممنوع گردد مثل حریم تقاطع ها فاصله 100 متر از تقاطعها ، پارک ممنوع در نظر گرفته می شود ، ایستگاه های اتوبوس، مقابل پل ها و کسر نمودن آنها از طول کل خیابان، می توان میزان عرضه پارکینگ حاشیه ای را در هر ناحیه ترافیکی به دست آورد . با توجه به طول کل معابر قابل پارک در منطقه مطالعاتی (33614 متر) و تقسیم آن بر متوسط طول پارکینگ حاشیه ای برای ، هر خودرو به میزان 8 فضای پارکینگ حاشیه ای به تعداد متر 4201.75 فضا دست می آید.

ظرفیت پارکینگ های غیر حاشیه ای از انواع مختلف نیز بر حسب تعداد فضای پارکینگ محاسبه و به میزان عرضه فضای پارک حاشیه ای اضافه شده و در نهایت عرضه کل پارکینگ در منطقه مطالعاتی به دست می آید. با اضافه کردن مجموع ظرفیت پارکینگ های غیر حاشیه ای به تعداد 1.185 فضای پارک در فضای پارک حاشیه ای به میزان 4201.75 فضای پارک، میزان عرضه به تعداد 5386.75 فضای پارک درمنطقه مطالعاتی به دست می آید. با نظر به اینکه میزان تقاضای پارکینگ در منطقه مطالعاتی بر اساس روش تولید پارکینگ، 6749 فضا می باشد، میزان نیاز پاسخ داده نشده پارکینگ در منطقه مطالعاتی به تعداد 1362.25 فضای پارک می باشد. با در نظر گرفتن چهارده متر مربع برای توقف هر اتومبیل ، سطح مورد نیاز برای پارکینگ در منطقه مطالعاتی به میزان 19071.75 متر مربع محاسبه می شود.

با توجه به طبقاتی بودن نوع پارکینگ، این مقدار مساحت به تعداد طبقات پارکینگ (چهار) تقسیم شده و مقدار مساحت مورد نیاز برای احداث پارکینگ برابر 4767.875 متر مربع حاصل می شود.

نویسندگان: علی اکبر متکان، علیرضا شکیبا، سید حسین پورعلی ، عیسی عبادی

«Тонуть», понятно, не намерен никто, поэтому коммерсанты всячески улучшают свою репутацию среди потребителей, Студия Topodin, За постоянно обновляющимися алгоритмами Яндекса и Google

مطالب مرتبط

2 نظر

  1. Reza

    باسلام
    منظور شما از عبارت” با توجه به طول کل معابر قابل پارک در منطقه مطالعاتی (۴۱۶۳۳ متر) و تقسیم آن بر متوسط طول پارکینگ حاشیه ای برای ، هر خودرو به میزان ۸ فضای پارکینگ حاشیه ای به تعداد متر ۵۷۱۰۲۴ فضا دست می آید ” چیه و اینکه عدد ۵۷۱۰۲۴ از کجا اومد؟
    ممنونم

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *