جی ای اس (GIS) و سیستم های حمل ونقل – بخش اول

بکارگیری جی ای اس (GIS) در سیستم های حمل ونقل طی سالیان اخیر توسعه فراوانی یافته است بنحوی که عنوان اختصاری GIS-T‌ (GIS in Transportation) بصورتی کاملا متداول در این زمینه مطرح است. طبق تعریف GIS-T عبارتست از اصول و زمینه های کاربردی استفاده از علم و فناوری سیستم های اطلاعات مکانی در مسایل مرتبط با حمل و نقل .

توسعه های مزبور را می توان از دو منظر مورد بررسی قرار داد :‌ اول از منظر GIS و توسعه ابزارهایی برای بررسی مسایل حمل و نقل و دوم از منظر سیستم های حمل ونقل وبکارگیری ابزارهایی جهت بهبود مدیریت ، نمایش و تحلیل داده های درگیر در فرآیند برنامه ریزی و مدلسازی حمل و نقل. بین این دو منظر تفاوتهای اساسی در ارتباط با ساختار داده هــــا ، یکپارچه سازی مدلها و حوزه مدلسازی وجود دارد.

علاوه بر توسعه های انجام شده در زمینه GIS و همچنین سیستم های مدلسازی حمل ونقل ، پدید آمدن روشهای بررسی روابط مکانی در آمار فضایی و اقتصاد سنجی می توانند به ما در پاسخ به یکسری سؤالات تعیین کننده در مدلسازی حمل و نقل (از قبیل کیفیت مدلها) کمک شایانی کنند .newsletterhead جی ای اس (GIS) و سيستم هاي حمل ونقل   بخش اول

دلیل استفاده از جی ای اس (GIS)

ناگفته پیداست در سیستمی به پیچیدگی و وسعت سیستم حمل ونقل ، کارآیی و تأثیر هر گونه برنامه ریزی ، طراحی و مدلسازی ، مستلزم بررسی کلیه فاکتورهای مؤثر در موضوع مورد نظر است و این میسر نمی گردد مگر با بررسی روابط و تعاملات بین این فاکتورها. لذا طیف وسیعی از داده ها و اطلاعات بایستی در کنار هم مورد بررسی قرار گیرنــد. از طرف دیگر بروشنـــی پیداســـت که غالب اطلاعات موجود در سیستم حمل و نقل ، اطلاعات مکان مرجع هستند یعنی دارای یک بعد مکانی می باشند. بعنوان مثال شبکه حمل و نقل که پایه اصلی هر سیستم حمل ونــقل اسـت یــک داده مکانی است.

با بکارگیری فضا بعنوان مرجع ، می توان تقریبا هر نوع داده را بدون نیاز به هیچ کلیدی و تنها بکمک بعد فضا، در پایگاه داده ها در کنار یکدیگر قرار داد .

جی آی اس (GIS) ثابت کرده است که وسیله خوبی برای یکپارچه سازی داده ها از لایه های بظاهر نامربوط است. جی ای اس می تواند بین سیستم های تکنیکی متفاوت بواسطه بعد فضایی ، ایجاد ارتباط کند.

این عملکرد را عموما تحت عنوان ”فضا بعنوان یکپارچه ساز داده ها“ یاد می شود . در این بین سیستم حمل و نقل نیز سیستمی جدا از سایر سیستم ها نیست، یعنی می توان چنین گفت که :

وارد کردن بعد مکانی در مدلهای حمل و نقل ، مهمترین وظیفه و نقش GIS می باشد.

بعد مکانی جدا از این حقیقت که موقعیت زیر ساختار حمل و نقل را برای ما تبیین می سازد ، روابط مکانی آنرا با سایر عوارض را نیز به ما نمایش می دهد (مثــلا این جاده از چه زمیــنهایی گذشته ؟ ، یک اتصال (Link) در کدام منطقه ترافیکی قرار دارد ؟ و … ).

از طرف دیگر مزیت برخورد مکانی با داده ها این است که فضا خود به عنوان یک تفسیر و تعبیر برای داده ها عمل می کند. در داده های غیر مکانی ، داده ها با موقعیتشان در یک فایل و یا مدل داده رابطه ای مشخص می شوند در حالیکه برای داده های مکانی خودِ فضا ایجاد کــننده یــک کلید – و نه لزوماً یگانه – بین موجودیت های متفاوت است، در واقع فضا عموماً خود، ایجاد کننده بعضی از انواع اطلاعات است.

در یک جی ای اس (GIS) از یک چنین اطلاعاتی فقط بعنوان اطلاعات نمایشی استفاده نمی شود بلکه می توان آنها را در پرسش و پاسخ های پایگاه داده بر اساس فاصله ، همپوشی ، … استفاده کرد.

بطور کلی کارآیی های (Functionalities) مورد انتظار از یک GIS برای مدلسازی حمل و نقل به شرح زیر است:

  1. مدیریت داده ها
  2. ورود داده ها
  3. کنترل کیفیت داده ها
  4. ایجاد فرضیه
  5. پیاده سازی و محاسبه ی مدلها
  6. ارزیابی و مقایسه ی مدلها
  7. پیش بینی پدیده ها
  8. نمایش نتایج

Правильное управление контекстной рекламой значительно экономит рекламный бюджет, и влияет на качество привлекаемой аудитории, Студия Topodin,

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *