مدل سازی خطر آتش سوزی با GIS – بخش اول

پهنه بندی مناطقی که در خطر آتش سوزی بالایی هستند.در این خصوص مقالات زیادی کار شده است.

موضوع خطر آتش سوزی در جنگل یکی از معضلات اساسی کشور شده است.

در بسیاری از حالت ها امکان آتش سوزی به صورت زیر است:

  1. جهت وزش باد های گرم
  2. ارتباط بین سطح شیب و جهت وزش باد های گرم
  3. مقدار پوشش گیاهی روی دامنه ها

دامنه هایی که رو به جهت وزش باد بوده و دارای پوشش گیاهی هستند دارای ریسک بالایی هستند همچنین دامنه های با شیب بیشتر دارای ریسک بالایی هستند.

سه فاکتور اساسی برای این کار موجود است:

  1. شیب ) DEM )
  2. جهت شیب ) DEM )
  3. -پوشش گیاهی ) NDVI )

در این مورد ما خطر آتش سوزی را بین اعداد صفر ویک نمایش می دهیم ) منطق بولین ( که عدد یک نشان دهنده بیشترین آتش سوزی است.

شیب 10 درجه دارای بیشترین خطر است و شیب صفر دارای کمترین خطر می باشد.

برای چنین کارهایی باید استاندارد سازی روی داده ها انجام شود یعنی اینکه همه داده ها را دریک بازه مشخص قرار داد مثلا لایه شیب با تقسیم بر 10 بین صفر و یک قرار می گیرد.

(Slope – Degrees)/90

جهت شیب:

شیب های رو به جنوب دامنه های پر خطری هستند در حالی که دامنه های رو به شمال دارای خطر کمتری هستند

(1-(ABS(180-Aspect)/180))

عدد 980 اعداد ثابتی نیستند ما باید از اداره هواشناسی جهت باد غالب را بگیریم اگر جهت وزش باد از غرب به شرق باشد به جای 980 عدد 000 قرار می گیرد.

پوشش گیاهی NDVI :

همان شاخص پوشش گیاهی است و مقدار آن بین) 9و 9-( است جهت استاندارد سازی مقدار NDVI را با فرمول 2 / (NDVI +1) استاندارد می شود.

فرمول نهایی

Fire Risk=((NDVI +1)/2+(1-(ABS(180-Aspect)/180))+ Slope – Degrees)/90) )

ورودی ما یک DEM و NDVI می باشد.

 

نویسنده: سجاد موسی خانی

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *