سیستم مختصات و سیستم تصویر در GIS – بخش سوم

دیتوم

در حالی که یک بیضوی، شکل زمین را تقریب می زند، یک دیتوم محل قرارگیری آن بیضوی را نسبت به مرکز زمین مشخص می کند به گونه ای که برای اندازه گیری مختصات در یک منطقه خاص، بیضوی مربوط به آن منطقه بیشترین انطباق را با سطح واقعی زمین داشته باشد. در واقع، دیتوم چارچوبی را برای اندازه گیریهای مکانی عوارض روی سطح زمین به شکل دقیق برای یک منطقه خاص فراهم می سازد. همچنین خصوصیت دیگر دیتوم انتقال مرکز بیضوی به مرکز جرمی کره زمین است.

در گذشته، دیتوم ها بصورت محلی و برای ایجاد بهترین انطباق با سطح ژئوئید در یک ناحیه مشخص، تعریف می گردیده اند. دیتومهای محلی معمولا برای همخوانی بیشتر با ناحیه مورد نظر با شیفت دادن بیضوی به دست می آیند. بیش از 150 دیتوم محلی برای کشورهای مختلف جهان مورد استفاده قرار گرفته اند. برای ایران، دیتوم European 1950 با بیضوی مبنای International 1909 بکارگرفته شده است. در سالهای اخیر با گسترش فن آوری اندازه گیریهای ماهوارهای، دیتومهای با دقت و همخوانی بالا با کره زمین و برای اندازه گیریهای جهانی توسعه داده شده اند که معروفترین آنها WGS84 می باشد. در حال حاضر دربسیاری از کشورهای دنیا و از جمله در کشور ما، این دیتوم با بیضوی به همین نام، مبنای تهیه وتولید نقشه ها می باشد.06 thumb3 سیستم مختصات و سیستم تصویر در GIS   بخش سوم

پس از تعیین دیتوم با سه پارامتر درگیر هستیم:

  1. ارتفاع بیضوی: (h) فاصله سطح زمین تا بیضوی
  2. ارتفاع اورتومتریک: (H) فاصله سطح زمین تا ژئوئید
  3. ارتفاع ژئوئید: (N) فاصله ژئوئید تا بیضوی

همانطور که گفته شد سطح مبنای محاسبات ارتفاعی، ژئوئید می باشد، بنابراین هدف ما در محاسبه ارتفاع هر نقطه، محاسبه ارتفاع اورتومتریک آن نقطه می باشد.

07 thumb3 سیستم مختصات و سیستم تصویر در GIS   بخش سوم

 

نویسندگان: مهدی امینی پور، امیرحسین فدائی، عباس گلی، نوشین محب علی

, Студия Topodin, Сквозь реальный труд и бессонные ночи напролет, стать специалистом в области поискового продвижения под силу практически каждому желающему

مطالب مرتبط

2 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *