مقاله “مدل سازی تغییر کاربری زمین با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره و GIS “

در چند دهه اخیر با توجه به مسئله افزایش جمعیت، رشد صنعت، کمبود منابع، استفاده نامطلوب از سرزمین و … آمایش سرزمین اهمیت زیادی پیدا کرده است. با داشتن سناریوها، اهداف، معیارها و محدودیت های متنوع در مدل سازی آمایش سرزمین، استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره مکانی امری ضروری است. هدف از این تحقیق توسعه مدلی مبتنی برGIS و روشهای تصمیم گیری چند معیاره برای ارزیابی و شناخت وضعیت موجود کاربریها و همچنین تغییر کاربریهای دارای مشکل به کاربری مناسب است. در این زمینه، ابتدا مدل مناسبت و سازگاری کاربریها از طریق استفاده از روشهای تصمیم گیری TOPSIS، ELECTRE و SAW و توابع GIS توسعه یافته اند. در مرحله دوم مناطقی که از لحاظ مناسبت و سازگاری دچار مشکل هستند، با استفاده از مدل تغییر کاربریها که از تلفیق شاخص های مناسبت، سازگاری، دشواری تغییر و سرانه کاربریها توسعه یافته است، به کاربری مناسب تغییر مییابند. این مدل ها علاوه بر شناخت وضعیت موجود منطقه، امکان استفاده در ارزیابی کاربریهای پیشنهادی آینده را در اختیار برنامه ریزان قرار میدهند. تست عملی مدل های توسعه داده شده برای بخشی از استان اصفهان شامل شهرستان های تیران و کرون، نجف آباد و لنجان حاکی از توانایی مدل های مذکور در تعیین میزان تناسب و سازگاری کاربریها و ارائه بهترین کاربری برای واحدهای با کاربری نامطلوب است. نتایج این تحقیق مبین آن است که در تخصیص کاربریها، در نظر گرفتن مناسبت و سازگاری کاربریها به صورت همزمان امری ضروری است.

عنوان مقاله: مدل سازی تغییرکاربری زمین با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره و GIS

نویسندگان: مهرنوش بختیاری فر – محمد سعدی مسگری – محمد کریمی – ابوالقاسم چهرقانی

کلمه های کلیدی: تصمیم گیری چند معیاره – سازگاری – تناسب – سیستم اطلاعات جغرافیایی – تغییر کاربری

ارائه شده در: محیط شناسی (محیط زیست) دوره سی و هفتم تابستان 1390 شماره 2 (پیاپی 58)

رمز: gistech.ir

دانلود “20120329165843-5118-61.rar” 20120329165843-5118-61.rar – Downloaded 606 times – 333 KB

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *