آشنایی با جی پی اس (GPS) – بخش سوم (بخش زمینی)

ایستگاههای زمینی سیستم جی پی اس (GPS)

در قسمت قبل درباره بخش فضایی سیستم GPS صحبت شد؛ حال به سراغ بخش کنترل زمینی این سیستم می رویم : این بخش شامل ایستگاههای کنترل زمینی است که دارای مختصات معلوم هستند و موقعیت آنها از طریق روشهای کلاسیک تعیین موقعیت نظیر روش VLBI (تعیین فواصل بلند توسط کوازارها)و روش SLR (فاصله سنجی ماهواره ای با امواج لیزر ) بدست آمده است. این ایستگاه ها وظیفه تعقیب ومشاهده شبانه روزی ماهواره های جی پی اس (GPS) را بر عهده دارند . این بخش بوسیله محاسبات ریاضی پیچیده از طریق محاسبه معادله پلی نومیال (Polynomials) ریاضی بطریق کمترین مربعات ، پارامترهای مداری (افمریزها)و موقعیت ماهواره ها را نسبت به یک سیستم مختصات ژئودتیک ژئوسنتریک (مبدا سیستم مختصات تقریبا در مرکززمین قرار دارد.) محاسبه می نماید.

تعداد این ایستگاههای زمینی 5 عدد است که ایستگاه اصلی با نام کلرادو اسپرینگ در آمریکا قرار داردو 4 ایستگاه فرعی دیگر در نقاط دیگر کره زمین مستقر هستند. آخرین بخش از سیستم جی پی اس (GPS) ، قسمت USER یا کاربران سیستم می باشد که خود شامل دو بخش است:

  1. آنتن دریافت کننده اطلاعات ارسالی از ماهواره ها.
  2. گیرنده(پردازش کننده اطلاعات دریافتی و تعیین کننده موقعیت محل آنتن).

tmpD4 thumb آشنایی با جی پی اس (GPS)   بخش سوم (بخش زمینی)

نرم افزار و میکروپروسسور داخل گیرنده فاصله بین آنتن زمینی تا ماهواره های مرتبط با گیرنده ه را تعیین می کند سپس با استفاده از حداقل 4 ماهواره موقعیت X وY و ارتفاع محل استقرار آنتن یا همان گیرنده تعیین میشود.

گیرنده های جی پی اس (GPS) به دو دسته اصلی تقسیم می شوند :

  1. گیرنده های نظامی.
  2. گیرنده های غیر نظامی.

گیرنده های غیر نظامی فقط می توانند افمریزهای ارسالی روی کد C/A را از ماهواره دریافت کنند ،لذا تعیین موقعیت مطلق توسط این دسته از گیرنده ها ضعیف می باشد.(در حدود 3 تا 5 متر).اما گیرنده های نظامی که اکثرا در اختیار ارتش آمریکا و کشورهای عضو پیمان ناتو می باشد قادر هستند که پارامترهای ارسال شده بوسیله کد P (پارامترهای دقیق) را نیز علاوه بر کد C/A استفاده کنند. دقت تعیین موقعیت با چنین گیرنده هایی بسیار بالاست و در حال حاضر استفاده از کد P وکد Y که مشکل تر از کد P است صرفا در اختیار نظامیان آمریکایی می باشد.البته از سال 2000 دقت سیستم GPS غیر نظامی با توجه به حذف خطای SA که وزارت دفاع آمریکا آن را عمدا همراه سایر موج ها از ماهواره های GPS به سمت گیرنده های غیر نظامی میفرستاد ، دقت تعیین موقعیت با گیرنده های دستی معمولی به 3 تا 5 متر رسیده است. البته برای کارهای دقیق ژئودزی و نقشه برداری با استفاده از گیرنده های دو فرکانسه(تفاضلی) به شیوه تعیین موقعیت نسبی میتوان به دقت در حد میلیمتر دست پیدا کرد. البته همین دقت 3 تا 5 متر گیرنده های دستی عادی هم نیازهای عمومی ناوبری(کوهنوردی و….) را بخوبی تامین میکند.

Становитесь на позицию разработчиков на стороне, к примеру, Google topodin, В таком случае копирайтеру приходится создавать новый профиль на аналогичном сервисе

ترتیبی که سایت تخصصی جی.آی.اس برای مطالعه سری جی.پی.اس (GPS) پیشنهاد می کند:

مطالب مرتبط

3 نظر

  1. محمد

    سلام
    از اینکه مطالب جذاب و کاربردی در وب سایت میذارین سپاسگزارم
    فقط اگر ممکنه کمی هم آموزش های خود را عملی تر کنید و آموزش آرک آبجکت بذارین من مهندسی نرم افزارم و سازمان متبوع ما در آینده قصد دارد یک نرم افزار تخصصی جی ای اس سفارش بده و من قصد دارم برنامه نویسی جی ای اس فرا بگیرم تا شاید در آینده بتونم ازش استفاده کنم اما هنوز نوع پتلفورم – زبان و نرم افزاری که قراره انتخاب بشه خبر ندارم

    به نظر شما از کجا شروع کنم؟
    رو چه نرم افزارهای و کیت های برنامه نویسی و چه زبانی سرمایه گذاری کنم؟
    من فقط با جستجو در اینترنت به دو برنامه مشابه برخوردم که توسط یکی از دانشگاه های تهران برای صنایع و معادن و شرکت برق (توانیر) تهیه شده . با توجه به اینکه به تشابه میان سلسله مراتب برنامه ریزی در سازمانها میتوانید مختصری از این دو نوع برنامه نوشته شده – زبان و نرم افزار بهم بدین
    با تشکر
    محمد روحانی

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *